Categorie archief: Geen categorie

samen maken we soep

Rode Soep. ’Nee, oranje!’ ‘Nee, rood’

Het is weer tijd voor soep. We hebben zin in soep. Er zijn tomaten, wortels en rode paprika’s in huis.

Dus kunnen we het maken (nou en of).

De kinderen helpen mee. Wat hebben we nodig? Sommige kinderen weten het al. Snijplankjes. Een mes. ‘Ja, maar niet zo’n scherpe, die zijn gevaarlijk.’

 

Behalve de allerkleinsten krijgt iedereen een snijplankje. En een wortel om te snijden. De kinderen zijn ijverig bezig. Een enkele is al heel ervaren. Een andere een beginner.

Dan gaan de stukjes wortel in de pan. En met de paprika doen we hetzelfde. Daarvan snijd ik wel de reepjes; de kinderen maken er blokjes van.

We ruiken nog even aan alle kruiden die er in gaan. Uien, knoflook, gember, kerriepoeder, kaneel.

 

Sommige dingen ruiken lekker, andere niet, vinden ze.

Daarna gaat alles in de pan, dat doen de kinderen graag, en op het vuur, en dat doe ik.

Als de soep later gekookt is en gepureerd, roep ik de kinderen er weer bij. We zetten kommetjes op tafel en proeven…..

Mmmmm… lekkere soep!

 

warme groet,

Marlies Kannegieter

gastouder bij kleinschalige kinderopvang De Kinderherberg te Houten

Winterhanden maken en liedje over sneeuw

Liedje over sneeuw

In een winter hoort sneeuw. De kinderen kijken er verlangend naar uit. Er ligt nu nog maar een heel klein beetje sneeuw van het toch al minimale wat er is gevallen.

Toch zongen we het liedje al een tijdje en naarmate we het vaker zongen klonk het steeds overtuigender. We doen het liedje ook met de gebaren er bij:

“Sneeuwvlokje, wit rokje

Waar kom jij vandaan

Ik kom uit de wolken

Naar beneden gegaan

Kom neer op mijn handen

Kleine lieflijke ster

Je brengt ons een groetje

Van de hemel zo ver”

Tekst: B. Gradenwitz / Melodie uit het Duits

voor de melodie zie: http://www.liedjeskist.nl/liedjes_a-z/s-liedjes/sneeuwvlokje.htm

 

Winterhanden

  

 

Op een koude middag maak ik “winterhanden” van de kinderhanden die de kinderen geduldig voor zich houden. Het is een gek gevoel, de kwast met witte verf op je handen. De kindjes drukken daarna hun hand op het blauwe papier. Nu laten drogen, later op de middag kunnen degenen die dat al in hun vingers hebben een sneeuwpopje maken van elke vinger. Sneeuwpoppen op een rij! “Ze knuffelen”, zegt S. die haar vingers dicht tegen elkaar aan op papier zette.

 

 

Met de allerkleinsten (anderhalf jaar) is het al genoeg om een, in grote mensenogen, ‘sneeuwlandschap’ te maken.

Lekker met je kwast in de verf roeren en uitsmeren op het papier. Als het daarna droog is (dat is pas een volgende keer vanwege de dikke klodders) met bord- en vetkrijt erop stippelen en krassen. En hoor, het geluid dat daardoor wordt veroorzaakt is ook boeiend!

Koeien kijken in Amelisweerd

We gaan naar Amelisweerd. Koeien kijken. Het is zo’n mooi weer. En het kan. Ruimte genoeg in de auto.

Er loopt een leuk paadje langs het water. ‘Ik ken dit’ zegt een kind.

de-kinderherberg-gastouderopvang-uitzicht-over-de-kromme-rijn-img_0428 de-kinderherberg-gastouderopvang-een-wandeling-langs-de-kromme-rijn-img_0422

We huppelen en blijven af en toe even staan. Om te kijken. Naar een steen, een veer, de eenden op het water, een mooie plant.

Verderop gaan we het water over.

En aan de andere kant zitten we even op een bankje.

Maar de kinderen zitten niet lang stil. Ze springen en rollen over het gras.

de-kinderherberg-gastouderopvang-de-kinderen-kijken-uit-over-het-water-img_1420a de-kinderherberg-gastouderopvang-de-kinderen-zitten-niet-stil-img_0434

We lopen weer verder. Dan komen we bij een boerderij, een hofstede. De boerderij heet Hofstede Rhijnauwen. En kijk, daar komen net de koeien naar buiten. De boer komt eerst uit de stal. Hij doet de deur open. Dan komen er koeien. Veel koeien. Een hele rij. Er komt ook nog een hond naar buiten.

de-kinderherberg-gastouderopvang-we-kijken-naar-de-koeien-img_1429 de-kinderherberg-gastouderopvang-de-koeien-en-de-boer-img_1430

De boer en de hond lopen achter de koeien aan. Hup vooruit!

 

Een heel gesprek

De kinderen staan achter de heining en hebben een heel gesprek:

“Ik weet waar ze heen gaan, ze gaan naar het water en dan gaan ze drinken”

“Ik denk dat je gelijk hebt, ze kunnen niet zwemmen”

“Hebben ze al kalfjes gekregen”

“Ja ze hebben allemaal al kalfjes gekregen”

“Ik denk dat de kalfjes niet meemogen ze zijn allemaal thuisgebleven”

“Die mogen denk ik niet mee, die zijn denk ik te klein voor de boer”

“De koeien zijn nu al ver he”

“Eentje is nog in de stal, ik denk dat is een Stier”

de-kinderherberg-gastouderopvang-de-kinderen-kijken-naar-de-koeien-img_0436

 

Op een groot bord staat dat de boerderij lid is van krommerijn boert en teelt bewust.

Daarna lopen we verder naar het theehuis Rijnauwen. Daar gaan we even zitten en drinken we buiten nog wat aan een tafeltje. En we gaan spelen op de speelplek!

de-kinderherberg-gastouderopvang-spelen-op-de-speelplaats-van-theehuis-rhijnauwen-img_1431

Als we terug naar de auto lopen vinden we nog kastanjes onder de bomen.

de-kinderherberg-gastouderopvang-even-kijken-naar-de-kastanjes-op-de-grond-img_0463

warme groet,

Marlies Kannegieter

gastouder bij kleinschalige kinderopvang De Kinderherberg te Houten

Kaasboerderij met koeien, kalfjes, kippen, eieren en kaas

We gaan vandaag naar kaasboerderij “De Ossenwaard” in Werkhoven (www.de-ossenwaard.nl). Kaas kopen en rondkijken op de boerderij. En, wat leuk is, onze eigen kinderen gaan ook mee want op hun school is er een studiedag.

We nemen de landelijke weggetjes. Vanaf ons adres de Rademakersgilde 144 in Houten tot aan de Molenspoor 6 in Werkhoven.

We komen aan bij de boerderij. Wat is het hier ruim. En grote boerderijgebouwen. Stallen. Een tractor.

de-kinderherberg-gastouderopvang-de-kaasboerberij-de-ossenwaard-img_0754 de-kinderherberg-gastouderopvang-een-traktor-op-de-kaasboerderij-de-ossenwaard-img_0763

 

We lopen gelijk naar de koeien. Kan je die aaien? Aan de andere kant van de stal lopen de koeien zelf naar buiten. Ze mogen hier zelf kiezen wat ze doen; binnen of buiten. De kinderen durven met mij wel de stal in te lopen. De koe binnen ligt te herkauwen. Ze blijft gewoon liggen als we voor haar staan. een andere koe eet kuilgras. Dat ruikt gek.

de-kinderherberg-gastouderopvang-een-koe-op-kaasboerderij-de-ossenwaard-in-werkhoven-img_0764

We lopen langs een machine met hele scherpe tanden. Het lijkt wel de muil van een dier. Zelfs de stoere jongens vinden dat een beetje eng en zijn onder de indruk.

Ook is er een groot kippenhok op de kaasboerderij. De kippen zijn met veel. Ze kunnen binnen zijn en daar eten en eieren leggen in hun nesten. En ze lopen naar buiten. En er zijn heel veel eieren in de mand. Die kun je hier kopen. Kijk, een kip steekt zijn kop uit het gaas!

de-kinderherberg-gastouderopvang-kijken-naar-de-kippen-op-kaasboerderij-de-ossenwaard-in-werkhoven-img_0771 de-kinderherberg-gastouderopvang-eieren-op-de-kaasboerderij-img_0758

de-kinderherberg-gastouderopvang-een-kip-steekt-haar-kop-naar-buiten-img_0759 de-kinderherberg-gastouderopvang-de-kippen-op-kaasboerderij-de-ossenwaard-in-werkhoven-img_0774

Verderop op het erf is een kaaswinkel. Naast de winkel is er hier ook een museum en de kaasmakerij.

Het ruikt sterk in de winkel. En wat veel kaas! we mogen wat proeven en kopen een paar stukken kaas en wat eieren. Die gaan we thuis eten.

de-kinderherberg-gastouderopvang-de-kaaswinkel-van-kaasboerderij-de-ossenwaard-in-werkhoven-img_0788

Daag boerderij! Oh nee, eerst nog even naar de kalfjes toe. Ze zijn heel nieuwsgierig. Enne niet te vergeten trampoline springen! Natuurlijk.

de-kinderherberg-gastouderopvang-een-koeveuse-met-kalfje-op-kaasboerderij-de-ossenwaard-in-werkhoven-img_1666 de-kinderherberg-gastouderopvang-de-trampoline-op-kaasboerderij-de-ossenwaard-in-werkhoven-img_0785

 

warme groet,

Marlies Kannegieter

gastouder bij kleinschalige kinderopvang De Kinderherberg te Houten

 

 

Appels plukken op Ons Landje in Driebergen-Zeist

 

appels op ons landje in driebergen-zeist

appels op ons landje in driebergen-zeist

We gaan appels plukken op Ons Landje in Driebergen-Zeist, en het blijft maar mooi weer!

“Jas aan?” vraagt S. Nee jas hoeft niet aan, we kunnen zo de auto in op weg naar ons landje in Zeist. Daar wachten heel veel appels op ons. Ze hangen aan de boom en er liggen er vast ook een paar op de grond.

“Ja van dat liedje!”

“Appeltje appeltje hoog aan de boom

Val alsjeblieft op de grond!”

Het zijn twee regels uit een versje dat we nu vaak zingen in De Kinderherberg. Maar liever plukken we ze. Dan blijven ze ongedeerd en kun je ze langer bewaren.

Ondertussen zijn we aangekomen. Het gras is groen en de boom hangt vol appels. We nemen een grote mand mee.

de-kinderherberg-gastouderopvang-appels-plukken-met-mand-door-de-plas-img_1272 de-kinderherberg-gastouderopvang-appels-plukken-de-mand-is-nog-leeg-img_1276

Maar eerst nog even in de grote plas stampen! Met hun laarsjes aan gaat het goed. Hoewel…van iets te hard stampen word je of de ander toch een beetje vies…

de-kinderherberg-gastouderopvang-appels-plukken-maar-eerst-de-plas-img_1262 de-kinderherberg-gastouderopvang-appels-plukken-samen-een-appel-delen-img_1302

Dan wordt de ladder bij de appelboom neergezet. De kinderen mogen er omstebeurt ook op klimmen. Om zelf ook appels te plukken. Dat is spannend, maar we laten ze niet los. Heel veel appels worden in de grote mand gedaan. En ja natuurlijk ook een appeltje eten. Omstebeurt een hapje.

de-kinderherberg-gastouderopvang-appels-plukken-op-de-ladder-img_1283 de-kinderherberg-gastouderopvang-appels-plukken-lekker-een-appel-eten-en-nog-biologisch-ook-img_1323

we nemen een mand vol appels mee naar huis

we nemen een mand vol appels mee naar huis

 

Marlies Kannegieter, gastouder bij De Kinderherberg, kleinschalige kinderopvang in Houten

Kastanjes beschilderen in de Kinderherberg

We gaan kastanjes beschilderen. Ik doe de schortjes om. Ook de dreumesen mogen vandaag eens verven. Voor het eerst!.

 

de-kinderherberg-gastouderopvang-kastanjes-beschilderen-met-sponsi-mg_1529  de-kinderherberg-gastouderopvang-kastanjes-beschilderen-img_1520  de-kinderherberg-gastouderopvang-kastanjes-beschilderen-img_1524  de-kinderherberg-gastouderopvang-kastanjes-beschilderen-en-de-krant-img_1528

De oudere kinderen zijn in eerste instantie moeilijk te porren om aan tafel te komen zitten. Ze zijn zo lekker aan het spelen!

Ik laat ze eerst nog even maar dan wil ik toch echt aan de gang.

En dan zien ze de de kloddertjes verf op de schotels liggen. En heel veel kastanjes op tafel. Paardekastanjes!

Ze voelen zich nu toch wel uitgenodigd om er wat mee te doen. Ze pakken de kwastjes. 5 minuten later zie ik ze er helemaal in op gaan. Kleuren mengen.

En juist proberen dat de kleuren niet mengen!

Ik blijf dichtbij de allerkleinsten. Hoewel ze de fase voorbij zijn om steeds dingen in hun mond te stoppen weet je het maar nooit. Een keer zie ik dat het jongetje ook doen. Maar met dat ik zeg dat dat niet mag houdt hij er al mee op.

Best moeilijk zo’n kwastje zo sturen dat de verf ook op het object, op de kastanje dus, terecht komt.

Maar… het is ook leuk om op de krant te verven!

de-kinderherberg-gastouderopvang-kastanjes-beschilderen-het-resultaat-img_1543

Mei 2016: Vroeg naar buiten

We gaan extra vroeg naar buiten, de dauw ligt nog op het gras, maar al een heerlijk temperatuurtje. Zo lekker dat je nu zonder jas naar buiten kan!

kinderopvang Houten gastouder-de-kinderherberg op-het-grote-veld

We zijn met z’n vijven. Ik, twee peuters en twee dreumessen. De dreumpjes gaan in de buggy.

We lopen het eerste speeltuintje voorbij. “Gaan we hier niet glijden?”, vraagt een peuter. Nee, we gaan hier niet glijden, dat doen we verderop. Eerst een stukje lopen naar het bosje, bij de bruggetjes.

kinderopvang Houten-gastouder-de-kinderherberg-houten-op-een-bruggetje-kijken

Als we op een van die bruggetjes stilstaan kijken we of we iets levends in het water zien. Ik zoek naar een teken van leven van een eend om precies te zijn. Eenden zijn inderdaad zoals ze dit jaar zeggen, bij deze vijver bijna niet te vinden. Laat staan kleine eendjes. Elk voorjaar konden we die toch wel met de kinderen bewonderen in Houten.

We wandelen nog even door. Op het pad zien we twee slakken: eentje met een huisje en eentje zonder. “De naaktslak is bloot” merkt een van de peuters droogjes op.

We lopen langs een wip en daar gaan de twee peuters op zitten. Ze hebben een beetje moeite met heen en weer wippen. Is de een nou zwaarder dan de ander of moet ie juist een beetje meer naar voor of naar achteren? Ze zijn er een tijdje lachend mee bezig. De dreumes die al loopt mag in het nog wat natte gras lopen, ze rent er dan ook meteen vandoor – wat gaat ze al snel!

kinderopvang Houten-gastouder-de-kinderherberg-houten-achter-de-eendjes-aan

Op weer een ander plekje zien we toch twee eenden; twee mannetjes. De kindjes willen er achter aan maar de eenden zijn al snel weg. Een oranjige poes ziet ons bezig. De kinderen zien de poes nu ook en doen een poging om daar achteraan te rennen. Hmmm, ook de poes is snel weg.

 

Bijna aan het eind van de wandeling gaan we nog even schommelen in ‘het nestje”. Ik probeer iedereen er even in te doen. De jongste vindt dat toch wat te spannend.

En nu naar huis voor een sapje en een koekje!

Marlies Kannegieter, gastouder bij De Kinderherberg, kleinschalige kinderopvang in Houten

We gaan naar het bosje toe

Het bosje

De kinderen vinden het altijd heerlijk als we naar het bosje gaan. Dan rennen ze rond, springen ze op en neer en wachten ze bij de poort tot we allemaal klaar zijn.

We gaan!

Drie kindjes lopen ieder op eigen tempo vooruit. Stilstaan bij de stoeprand. Samen oversteken. En… hee wat is dit?… een grote elastiek. Dat is interessant. Waar kan ik dat voor gebruiken? En hier een zwart stokje. Dat is een pijl.

Ooh… wat een mooie bloemetjes! Roept een ander, iets verderop.

Bij het fietspad steken we samen over. En dan komt er een houten bruggetje. Over het water. Kom we gooien stokjes in het water, roept iemand. (want dat was vorige keer zo leuk) Alle kindjes rennen en zoeken stokjes. De stokjes maken kringetjes in het water. Sommige stokjes komen in het gras terecht. Eendjes komen nieuwsgierig kijken. En nog meer stokjes worden er gezocht.

Daarna lopen we tussen de bomen. Weer wordt er gerend. En dan zien we een grote hut van grote takken. En een wankel bruggetje over een droge greppel. Dat is spannend! De jongens kruipen struikelend over de takkenbrug, het meisje loopt eromheen. Er ligt een hoopje hout. Dat is een vuur. Meer takjes worden gezocht. Het wordt een groot vuur. Zonder vlammen dat wel.

kinderopvang Houten-gastouder-de-kinderherberg-rennen-in-het-bosje kinderopvang Houten-gastouder-de-kinderherberg-kinderen-vinden-een-hut

Kom we gaan weer naar huis, eten. En dan komen ze weer tevoorschijn. En rennen natuurlijk.

warme groet,

Marlies Kannegieter

gastouder bij kleinschalige kinderopvang De Kinderherberg te Houten

Maart 2016: De Kinderherberg gaat naar de tuin in Driebergen

We gaan naar de tuin in Driebergen. De kinderen zijn opgewonden. Tassen worden klaargemaakt. Jassen aan , schoenen aan.

Er gaan tassen mee met eten, drinken, bekers en kleedjes.

De auto! Samen in de auto zitten is al een feest. Door het raam naar buiten zwaaien. Zingen. Geintjes maken.

Dan stappen we uit bij de tuin.

Sommige kinderen zijn hier voor het eerst. Rondje door de tuin. Het paadje ontdekken. Rennen.

En later: met de kruiwagens spelen. Mag ik de rode? In de grond graven en droog gras rapen. In de kruiwagen doen. Water halen bij de waterpomp. Spatten. Water in de kruiwagens.

Wat is hier veel ruimte!

Na het drinken ruimen we alles weer op.

En we stappen weer in de auto. Dag tuin!

img_8681-marlies-kannegieter-gastouder-van-de-kinderherberg-in-houten-en-gastkinderen-met-kruiwagen img_8752-marlies-kannegieter-gastouder-van-de-kinderherberg-in-houten-en-gastkind-in-tuin-driebergen img_8691-marlies-kannegieter-gastouder-van-de-kinderherberg-in-houten-in-de-tuin-in-driebergen img_8743-marlies-kannegieter-gastouder-van-de-kinderherberg-in-houten-en-gastkind-bij-de-waterpomp

IJs

IJs. Buiten. In een platte soort van schaal ligt ijs. De ogen van de kinderen vallen er op. Eerst wordt er wat in gehakt met een stok, er komen mooie barsten in. Daarna wordt de schaal omgekiept en er ligt een heel blok ijs op de grond. Dat kan in nog meer stukjes worden gehakt. ‘Hee kijk, helemaal nat’. Inderdaad, er is een plasje ontstaan tussen de ijsblokjes in.

Je kunt ook met het ijs tekenen op de stoeptegels. Daar weer een tijdje mee bezig. De peuters doen elkaar na. Ze kijken ook heel graag naar wat de kleuter doet.

Eenmaal binnen gaan ze zitten voor het blaadje papier dat ik heb klaargelegd. Ik kom met aluminiumfolie en gekleurd papier. We maken een ‘collage’ van ijs!

Een paar dagen later maken we ijs dat is gesmolten. Eerst een gekleurd blaadje met wit waskrijt. Lekker krassen. Dan met verdunde blauwe verf erover. Het blaadje wordt behoorlijk nat, er liggen letterlijk allemaal plassen op. Maar kijk eens hoe mooi het opdroogt bij de verwarming!

zilverijsijs verven